مجله اینترنتی دیپروتد

ریشه های عمیق اجتماعی و اقتصادی

07/29 1396
دیپروتد روز صادرات 
 بیست و نهم مهرماه روز ملی صادرات شناخته و معرفی شده است. تعیین یك روز از روزهای سال برای صادرات ضمن ترویج فرهنگ صادرات در میان توده مردم، تقدیر از سربازان و ایثارگران جبهه اقتصادی، فرصتی برای تبادل افكار، شناخت گیرها و تنگناها و بررسی راهكارهایی برای رسیدن به هدف والای جهش صادرات  می‌باشد.

ضمن ارج نهادن به تلاش‌های بازرگانانی كه در كار صادرات اهتمام می‌ورزند و ماحصل تلاش خود و كاركنانشان را به بازارهای جهانی عرضه داشته و سهم جمهوری اسلامی ایران را در عرصه رقابت اقتصادی افزایش می‌دهند،روز ملی صادرات را می‌بایست فرصت ارزشمندی تلقی كرد كه مباحث مربوط به صادرات بار دیگر مورد توجه مسؤولان و دست‌اندركاران امر قرار گیرد.

روز ملی صادرات می‌بایست سمبلی برای ارج نهادن به تلاش‌های انجام شده از سوی صادركنندگان برای نفوذ و حضور در بازارهای جهانی و زمینه‌ای برای گفت‌وگوی رودررو باشد. در غیر این صورت جامعه از تعقل‌گرایی دور می‌ماند و فقط در عرصه تقدیرگرایی باقی خواهد ماند و تغییر و تحول كه لازمه توسعه اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی كشور است، هرگز به وقوع نخواهد پیوست.

در همین حال، توجه به یك نكته دیگر در عرصه مدیریتی كشور ضروری است و آن سه مرحله برنامه است. یعنی برنامه‌ریزی، اجرا و نظارت. مرحله برنامه‌ریزی بدون تشكیل و فعال شدن ستادهای برخورد عقاید و فكرسازی، نمی‌تواند كارآیی و قابلیت اجرا داشته باشد. زیرا همواره شركت‌ها، مؤسسات و سازمان‌ها با دو عامل درونی و بیرونی تاثیرگذار روبه‌رو می‌باشند. عوامل درونی یا درون‌سیستمی چنانچه برنامه‌های خود را بدون بررسی و تجزیه و تحلیل منطقی از عوامل بیرونی انجام دهد، به موفقیت دست نخواهد یافت.در مرحله اجرا، بسیج تمامی امكانات و بهره‌وری بهینه از آنها ضروری است و در همین حال نظارت در حین اجرا  و پس از اجرا می‌تواند شناسایی دقیق موانع و مشكلات و راهكاریابی برای مقابله با آنها را تسهیل نماید.

باید به این نكته توجه داشت كه اگر توسعه پایدار اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی هدف اصلی آحاد مردم و مسؤولان كشور است كه می‌تواند رشد و تعالی جامعه، رفاه عمومی و امنیت خاطر همگان را تامین كند، باید به این فرهنگ و باور عمومی در تمام آحاد مردم رخنه كند كه برای دستیابی به این هدف ارزشمند و تعالی‌بخش، همه باید فكر كنند و ایده‌ها و افكار خود را بروز دهند تا از برخورد عقاید، امكان دستیابی به ایده‌های برتر و متحول فراهم شود.

توسعه پایدار، آرمانی ارزشمند برای تمام ملت‌ها با هر نوع تفكر و جهان‌بینی است و دین مقدس اسلام نیز همواره بر آن تاكید دارد. اگر مسلمان واقعی هستیم، باید بپذیریم كه تفكر، عبادت است. دانشجویی و دانش‌خواهی وظیفه هر مسلمان است و شایسته‌سالاری پیام عاشورای حسینی است.

مبانی فكری در اسلام برای ایجاد تحول دوجانبه به مراتب از دیگر ادیان وسیع‌تر و جامع‌تر است. آیه شریفه قرآن كریم است كه خداوند سرنوشت هیچ قومی را تغییر نمی‌دهد، مگر آنكه خود اقدام به تغییر نمایند. لذا برای دستیابی به آرمان‌های مقدس نظام جمهوری اسلامی، شناخت دقیق دین و برداشت صحیح از آیات و روایات می‌تواند زمینه فكری مناسبی را در جامعه ایجاد كند كه از برخورد عقاید و فكرسازی، راه‌حل مشكلات و تنگناها به سهولت پیدا خواهد شد.

روز ملی صادرات تنها دستمایه‌ای برای تفكر در این زمینه، برخورد عقاید و فكرسازی برای رسیدن به جهش صادراتی است. از این رو لازم است كه در ایجاد و تقویت تشكل‌های صادراتی، گفت‌وگوی بی‌پرده و صحیح و یافتن افكار متعالی‌تر برای سرعت بخشیدن به حركت صادرات، تلاش مضاعفی از سوی مسؤولان كشور و نیز دست‌اندركاران صادرات صورت پذیرد تا با مشاركت، همفكری و همدلی راهكارهای منطقی و قابل اجرا شناسایی شود. آنگاه می‌توان به برنامه‌ریزی‌ها،‌ اجرای شایسته برنامه‌ها و دستیابی به اهداف امیدوار بود.

روز ملی صادرات

از سال 1376  بیست و نهم مهر ماه با تصویب شورای فرهنگ عمومی كشور، به عنوان روز ملی صادرات تعیین گردید. تعیین یک روز از روزهای سال برای صادرات ضمن ترویج فرهنگ صادرات در میان توده مردم، تقدیر از فعالان اقتصادی، فرصتی برای تبادل افکار، شناخت گیرها و تنگناها و بررسی راهکارهایی برای رسیدن به هدف والا ی جهش صادرات می باشد.

 

صادرات چیست؟

فروش یا عرضه‌ی كالا‌ها و خدمات هر كشور را به كشورهای دیگر، در ازای دریافت كالاها، خدمات، ارز، طلا، تسویه‌ی بدهی‌ها و یا به منظور كمك بلاعوض، صادرات گویند. همچنین به هر شخص حقیقی و یا حقوقی که دارای کارت بازرگانی و یا مجوز وزارت بازرگانی بوده و اقدام به صدور کالا نماید صادرکننده اطلاق می شود.

 

وابسته شدن ایران به صادرات نفت

صادرات ایران در دوره‌ی قاجار و پهلوی، از رشد كم و نامناسبی برخوردار بود؛ مهم‌ترین عامل كندی رشد اقتصاد ایران را، می‌توان در نوع رابطه‌ی استعماری كشورهای استعمارگر با ایران جست كه از همان آغاز، این رابطه با قطع پیوند میان كشاورزی، تولید معدنی و صنایع دستی كشور و سپس نابودی صنایع دستی و تبدیل كشور به تولید كننده‌ی مواد كشاورزی و نفت همراه بود.

 

پیش از تسلط استعمار روس و انگلیس بر اقتصاد ایران، تجارت خارجی ایران بیش‌تر با كشورهای آسیائی انجام می‌شد و صادرات كشور طیف وسیعی ازكالاهای كشاورزی و صنعتی (صنایع دستی) را در بر می‌گرفت. اما با شكست نظامی ایران از روسیه و تحمیل قراردادهای تجاری همراه با اعطای امتیاز به روسیه و انگلیس و تغییر در طرف‌های تجاری ایران - كه بیش‌تر كشورهای اروپائی و عمدتاً روسیه و انگلیس شدند - مرحله‌ای جدید آغاز شد كه نشان از پیامدهای ناخوشایند بر اقتصاد ایران داشت. از سوی دیگر، این روند در دوره‌ی پهلوی و سال‌های پس از جنگ جهانی، ادامه یافت. در دوره‌ی پهلوی اول، آلمان و پس از جنگ، آمریكا به صورت مهم‌ترین طرف‌های تجاری ایران درآمدند و رشد وابستگی در اقتصاد ایران در دهه‌ی 40 تشدید شد و در هفت سال اول دهه‌ی 50، به اوج خود رسید.


از این‌رو، اگر ایران در گذشته و قبل از آغاز رابطه با دولت‌های استعماری با تولید و ساخت متنوع محصولات اقتصادی در مبادلات بازرگانی خارجی به صورت فعال شركت می‌داشت و از مزایای آن بهره‌مند می‌شد، رفته رفته با تحمیل رشد ناموزون و تحمیل تقسیم بین‌المللی كار، اقتصاد كشاورزی ایران كه - به صدور محصولات كشاورزی وابسته بود - به صدور نفت وابسته شد. از طرفی، اگر ابتدا میزان واردات ناچیز می‌بود و كل اقتصاد كشور را تحت تأثیر قرار نمی‌داد، در مقطع بعدی با جاافتادن تقسیم بین‌المللی‌كار، نوع واردات و كشورهای صادر كننده‌ی كالا به ایران، به عامل تعیین كننده‌ای در حركت اقتصادی ایران تبدیل شد.


بنابراین، بر بستر چنین زمینه‌ای بود كه ایران سه دوره‌ی صنعتی‌شدن را در سال‌های پیش از 1300، 1300-1320 و 1347-1357 پشت سر گذاشت. تحولات یادشده، نه تنها تغییری در اقتصاد تك‌محصولی كشور به وجود نیاورد بلكه به تغییر نوع محصول و تشدید آن انجامید و اقتصاد تك‌محصولی كشاورزی، به اقتصاد تك‌محصولی نفت تبدیل شد. از سوی دیگر، صادرات كالا - كه وجه دیگری از بازرگانی خارجی است و بر خلاف واردات، بیانگر امكانات تولید كشور یا به دیگر سخن، امكانات واحد‌های تولیدی، اعم از صنعتی، كشاورزی و معدنی در رفع نیازهای بین المللی و فراهم آوردن ارز لازم برای تأمین واردات است - پیشرفت چندانی نكرد.

 

صادرات موتور محرکه اقتصاد

در واقع صادرات به عنوان موتور محرکه اقتصاد و رمز بقای کشورها در بازارهای جهانی نقش مهمی را در عرصه اقتصاد ایفا می کند، زیرا تقویت ظرفیتهای تولید و ایجاد ظرفیتهای جدید، هموار کردن راه توسعه صادرات نقش دولت را به عنوان تضمین کننده سرمایه گذاریهای موجود و کاهش انحصار پررنگ تر می کند.

با تنوع بخشی به اقتصاد و درآمدها در جهت کاهش وابستگیها و نوسان های اقتصادی، ایجاد اشتغال و افزایش رفاه موضوعاتی هستند که کاهش وابستگی به عایدات حاصل از فروش نفت و افزایش صادرات غیر نفتی را می طلبند، چرا که افزایش بیش از پیش صادرات غیر نفتی یعنی افزایش تولید و در نتیجه افزایش تقاضا برای نیروی کار که همان ایجاد اشتغال و کاهش بیکاری است و در نتیجه با افزایش صادرات غیر نفتی می توان به راحتی معضل بیکاری و حتی تورم را در سطح جامعه ریشه کن کرد.







منبع :
لینک :
کد مطلب: 96072910556556
تاریخ و زمان انتشار: 29 مهر 1396, 12:00
واژگان کلیدی:
پیوند کوتاه نوشتار:
https://deeprooted.ir/556
نوشتار های پیشین نویسنده:
  • 8 تیر روز مبارزه با سلاح های شیمیایی و میكروبی
  • جنگ­ های بیولوژیک
  • آنچه درباره IELTS باید بدانیم
  • حقایقی درباره سیزده بدر
  • استراتژی‌های بازاریابی
  • پیدایش اینترنت در ایران
  • پذیرش قطعنامه 598 شورای امنیت توسط ایران
  • قانون مطبوعات
  • روز صادرات

    ارسال نظر

    نام:*
    ایمیل:*
    متن نظر:
    دو کلمه نمایش داده شده در تصویر را وارد کنید: *
     
    سمت نو
    اخبار

    رویدادها
    کسب و کار های نوپا

    TED

    معرفی کتاب

    سبک زندگی

    معرفی سایت