مجله اینترنتی دیپروتد

مجله اینترنتی دیپروتد

ریشه های عمیق اجتماعی و اقتصادی

جمعه، 1 تیر 1397


۱۵ فروردین سالروز درگذشت پروین اعتصامی

رخشنده اعتصمی -پروین اعتصامی رخشنده اعتصامی معروف به پروین اعتصامی، فررند یوسف اعتصامی آشتیانی (اعتصام الملک) از رجال نامی و نویسندگان و مترجمان مشهور اواخر دورهٔ قاجار بود و در آن زمان ماهنامه ادبی «بهار» را منتشر می کرد. مادرش اختر فتوحی فرزند میرزا عبدالحسین ملقب به مُقدّم العِداله و متخلص به "شوری"از واپسین شاعران دوره قاجار، اهل تبریز و آذربایجانی بود. وی تنها دختر خانواده بود و چهار برادر داشت. در سال ۱۲۹۱   که کودکی بیش نبود با خانواده به تهران آمد. از این رو پروین از کودکی با مشروطه خواهان و چهره های فرهنگی آشنا شد و ادبیات را در کنار پدر و از استادانی چون دهخدا و ملک الشعرای بهار آموخت. در دوران کودکی، زبانهای فارسی و عربی را زیر نظر معلمان خصوصی در منزل آموخت. پایان نامهٔ تحصیلی خود را از مدرسهٔ آمریکایی تهران گرفت و در همانجا شروع به تدریس کرد.۱۹ تیر ماه ۱۳۱۳ با پسر عموی پدرش فضل اله همایون فال ازدواج کرد و چهار ماه پس از عقد ازدواج به کرمانشاه، خانه شوهر رفت. پیوند زناشویی وی با پسر عمویش که رئیس شهربانی کرمانشاه بود و اخلاقی نظامی داشت و با روحیات شاعرانه پروین سازگار نبود بیش از دو و نیم ماه دوام نداشت. وی پس از جدایی از همسر، مدتی کتابدار کتابخانهٔ دانشسرای عالی بود. دیوان اشعار وی بالغ بر ۲۵۰۰ بیت است. وی در  ۱۵ فروردین ۱۳۲۰ شمسی به علت ابتلا به حصبه درگذشت و در قم در مقبرهٔ خانوادگی به خاک سپرده شد


سیاست‌گذاری ناتمام برای دلار

سیاست‌گذاری ناتمام برای دلار حکیم ابن‌سینا جمله معروفی دارد با این مضمون که : «آنکه هیچ نمی‌داند به رستگاری نزدیک‌تر است از آنکه چیزی ناتمام می‌داند» . تعمیم این جمله در اقتصاد شاید این‌گونه باشد که : «عدم سیاست‌گذاری به رستگاری نزدیک‌تر است از سیاست‌گذاری ناقص و ناتمام» .اواخر بهمن‌ماه که فشار تقاضا باعث شد دلار به مرز ۵۰۰۰ تومان نزدیک شود منطق سیاستگذاری حکم می‌کرد که تقاضا از بازار ارز به سمت دیگری هدایت شود تا اولا تقاضای سفته‌بازانه مهار شود ثانیا جبر بازار ، جانشین ابتکار عمل سیاست‌گذار نشود تا اقتصاد از آسیب‌های آن در امان بماند . اتفاقا این سیاست‌گذاری درست انجام شد اما طبق معمول ناقص و ناتمام .اکثریت قریب به اتفاق کارشناسان در همان روزها به دولت هشدار دادند که همزمان با افزایش نرخ سود بانکی ، دکان ارزان‌فروشی دلار در کنار بازار ارز را تعطیل کند و سیاست «ثبات‌آفرینی» را جایگزین اصرار غیرضروری برای کاهش نرخ کند . اما عنایتی به هیچ‌کدام از این دو مکمل‌ نشد و در سیاستی معکوس ، حجم عظیمی از دلارپاشی با هدف کاستن از نرخ دلار آغاز شد در حالی که مشکل اصلی ، فشار تقاضا در نرخ‌های پایین‌تر بود نه در بخش عرضه در نرخ نزدیک به تعادل بازار منهای سفته‌بازی .


دسته بندی: گزارش
تاریخ: 14 فروردین 1397 نظرات: 0

روز طبیعت

روز طبیعتسیزدهم فروردین ماه هر سال، روز پایان جشن های نوروزی است. در این روز، مردم بنا بر سنتی فرهنگی، از خانه ها بیرون می آیند و به دشت و صحرا و باغ می روند تا آخرین روز عید را در طبیعت، ودر کنار سبزه و گیاه و آب روان چشمه ها و جویبارها بگذرانند. این روز زیبا را، «روز طبیعت» نام گذاری کرده اند؛ روزی که باید در کنار بهره مندی از طبیعت زیبا و آب و هوای نیکو، بکوشیم آن را به زباله دانی همگانی تبدیل نسازیم و به همه نشان دهیم که «روز طبیعت» فقط یک شعار نیست؛ بلکه نشانه شعور بالای مردمی است که می خواهند سال های سال از این طبیعت زیبا بهره مند گردند.در این عصر جدید که همه جا را آلودگی های مختلف پر کرده، و ماشین و دود و سر و صدا همه جا هست، مردمان به دنبال لحظه ای برای آرامش و بهانه ای برای دیدن همدیگر و با هم بودن هستند. شاید سیزدهم نوروز، تنها یک بهانه است؛ بهانه ای برای آشتی با طبیعت و به یاد زلالی آب، استواری کوه، و چشم نوازی درخت افتادن. از صبح زود، هر چند خانواده را می بینی که به خارج شهر می روند. در آن جا، خانواده ها با شور و نشاط و دسته دسته، در کنار آب و سبزه یا زیر درختان بساط خود را می گسترانند. بچه ها بازی می کنند، مادران مشغول پخت و پز می شوند و پدرها هم از همه جا صحبت می کنند و در یک کلام، همگی روز خوشی را پشت سر می گذارند.فرهنگ احترام به طبیعت را باید از کودکی آموخت و در بزرگسالی به کوچک ترها آموزش داد. «روز طبیعت»، فرصت بسیار مناسبی است تا این درس بزرگ را به فرزندان دلبندمان بیاموزیم. آن ها باید بدانند که طبیعت زیبای سرزمینمان ایران، خانه بزرگ تر همه ما به شمار می آید و ضرر آسیب رساندن به درختان و سبزه زارها، ابتدا به خودمان برمی گردد. اگر کودکان یاد بگیرند که درختان، ریه های تنفسی زمین هستند و بدون آن ها، حیات روی زمین رو به نابودی می رود، هیچ گاه به از بین رفتن طبیعت شگفت انگیز کشورمان راضی نخواهند شد. کودکان امروز، پدران و مادران فردای این سرزمین اند و با این فرهنگ سازی درست، می توان عشق به طبیعت را در دل آن ها کاشت.


تاریخچه سیزده بدر

تاریخچه سیزده بدر سیزده بدر سیزدهمین روز فروردین ماه و از جشن های نوروزی است. در تقویم‌های رسمی ایران این روز (سیزده بدر) روز طبیعت نامگذاری شده‌است و از تعطیلات رسمی است.برخی بر این باورند که در روز سیزده بدر باید برای راندن نحسی از خانه بیرون روند و نحسی را در طبیعت به در کنند. بعد از سیزده به در، جشن های نوروزی پایان می پذیرد.
سخن پیرامون جشن «سیزده بدر»، همانند دیگر جشن های ملی و باستانی ایران، نیاز به پژوهش زیاد و مقدمه چینی ای طولانی دارد، به ویژه جشنی مانند سیزده بدر با این گستره ی برگزاری و سابقه ی طولانی که این پهنه و زمان تغییراتی ژرف در آیین ها و مراسم ویژه ی این روز ایجاد کرده است.در این راستا کوشش بر این بوده است تا خردورزانه ترین و مستندترین گفتارها، نوشتارها و نگرش ها را در این زمینه جشن سیزده بدر گردآوری کنیم.نخست باید به این موضوع توجه داشت که در فرهنگ ایرانی، هیچ یک از روزهای سال «نحس» و «بدیمن» یا «شوم» شمرده نشده، بلکه چنانچه می دانیم هر یک از روزهای هفته و ماه نام هایی زیبا و در ارتباط با یکی از مظاهر طبیعت یا ایزدان و امشاسپندان داشته و دارند، و روز سیزدهم هر ماه خورشیدی در گاهشماری ایرانی نیز «تیر روز» نام دارد که از آن ِستاره ی تیشتر، ستاره ی باران آور می باشد و ایرانیان از روی خجستگی، این روز را برای نخستین جشن تیرگان سال، انتخاب کرده اند.برای نمونه کتاب «آثار الباقیه» جدولی برای سعد و نحس بودن روزها دارد که در آن جدول در مقابل روز سیزدهم نوروز کلمه ی «سعد» به معنی نیک و فرخنده آورده شده است.اما پس از نفوذ فرهنگ اروپایی در زمان حکومت صفویان رسید که در این فرهنگ نیز عدد 13 را نحس می دانستند، و هنوز هم با پیشرفت های علمی و فن آوری پیشرفته اروپا، این خرافات عمیقا در دل بسیاری از اروپاییان وجود دارد که در مقایسه با خرافات شرقی، شمارگان آن ها کم نیست و مثال های بسیار دیگری مانند «داشتن روزی بد با دیدن گربه ی سیاه رنگ»، «احتمال رویدادی شوم پس از رد شدن از زیر نردبام» یا «شوم بودن گذاشتن کلید خانه روی میز آشپزخانه»،«خوش شانسی آوردن نعل اسب» و بسیاری موارد خرافی دیگر که خوشبختانه تا کنون وارد فرهنگ ما نشده اند و برای ما خنده آور هستند.


آیا از نظر علمی سیزده نحس است؟

آیا از نظر علمی سیزده نحس است؟  بسیاری افراد بر این باور هستند که عدد سیزده و روز سیزده به در نحس است و برخی دیگر این قبیل عقاید را خرافات می‌دانند‌. از نظر شرعی و عقلی اعداد و شمارش اعداد نمی‌توانند نحس باشند و هیچگونه شری و بدی ندارند و بدی و نحسی حاصل نتیجه و عملکرد انسان است. خرافات در همه فرهنگ‌ها و نقاط جهان وجود دارد و از آن‌ها گریزی نیست و هر منطقه‌ای خرافات خاص خود را دارد. در این بین برخی فرهنگ‌ها و کشورها شهرت بیشتری به اعتقاد به خرافات دارند. در این میان طبق مطالعاتی که انجام شده است هیچ منبع علمی بر این امر گواهی نداده است که عدد سیزده نحس است.طی بررسی‌هایی که در موسسه هلسینکی علوم رفتاری در فنلاند انجام شد این نتیجه بدست آمد که دلیلی وجود ندارد که هیچ کدام از اعداد منحوس و بدشانس شمرده شوند. در واقع این خود افراد هستند که با باور قلبی به نحس بودن این روز ناخودآکاه تمام وقایع شوم را به خود جذب می‌کنند و کوچک‌ترین ناراحتی و بدشانسی را در روز سیزدهم و مربوط به عدد سیزده را به این عدد اختصاص می‌دهند.نحس بودن عدد سیزده فقط به مرزهای ایران محدود نمی شود و سیزده در بسیاری از کشورها عدد بدیمنی است. بخش بزرگی از خرافات درباره اعداد ساخته و پرداخته شده است. در بسیاری از فرهنگ‌ها، 13 عدد نحسی است اما در کشورهایی مانند ژاپن و کره این عدد 4 است که نحس است.انگلیسی ها همچنین اعتقاد دارند نباید در مهمانی ها جمع مهمانان به سیزده برسد چرا که ممکن است دعوا بشود و مشکلی پیش آید. مطالعات بسیاری نشان داده است که مردم انگلستان، مردم کشورهای آسیای شرقی، آفریقا، آمریکای لاتین، چین و ژاپن بیشتر از سایرین به خرافات اعتقاد دارند. عدد سیزده در فرهنگ غربی برابر با بدشانسی و بداقبالی است و داشتن سیزده مهمان برای شام، طبقه سیزده در ساختمان‌ها، خرید و ازدواج در روز سیزدهم منحوس شمرده می‌شود. برخی مطالعات نشان داده است که نحس شمردن عدد سیزده از عالم مسیحیت نشئت گرفته می‌شود.


دسته بندی: علوم
تاریخ: 13 فروردین 1397 نظرات: 0