مجله اینترنتی دیپروتد

ریشه های عمیق اجتماعی و اقتصادی

15 اردیبهشت روز جهانی ماما

15 اردیبهشت روز جهانی ماما
پنجم ماه می ، ازسوی سازمان بهداشت جهانی و کنفدراسیون بین المللی مامایی به نام روز جهانی ماما نام گذاری شده است . برای اولین بار در سال 1980 این روز به عنوان روز جهانی ماما پیشنهاد و سپس از سال 1992 به صورت رسمی ، به افکار عمومی جهان اعلام شد.کنفدراسیون بین المللی مامایی هم بیانیه ای را خطاب به کلیه ی سازمانها و نهادهای بین المللی مامایی اعلام کرد و در آن از تمامی ماماها دعوت به همکاری کرد و از آنها خواست تا بیشتر از سال های دیگر ، مرگ و میرهای ناشی از زایمان را به افکار عمومی مردم خود ، نشان دهند .در بخشی از این بیانیه آمده است که : 5 می و مصادف با این روز ، این کنفدراسیون از تمامی اعضای سازمانهای مامایی و حامیان آنها در سراسر دنیا خواست تا در روز جهانی مامایی به خیابانها بیایند . این کنفدراسیون از سازمانهای ملی و سرویس های محلی خواست تا در انجمن های محلی خود ترتیب راهپیمایی پنج کیلومتری را بدهند و بدین وسیله تعهد خود را در مواجهه با نابرابری های جهانی در مرگ و میر نوزادان و مادران نشان دهند و بر دغدغه های منطقه شان ، در اجرای مفاد و قوانین سرویس های مامایی تاکید ورزند .


13 اردیبهشت مصادف با روز جهانی آزادی مطبوعات

13 اردیبهشت (3 می ) مصادف با روز جهانی آزادی مطبوعات به پیشنهاد یونسكو و تصویب مجمع عمومی سازمان ملل در نوامبر 1991 میلادی روز سوم ماه مه هر سال به عنوان روز جهانی مطبوعات شناخته شده است. امروزه ، مطبوعات در زمینه ی مسائل تحلیلی ، سرعت در اطلاع رسانی ، حركت و پیش بینی برخی از وقایع و رویدادها و ارائه آگاهی های لازم به جامعه،برای بالابردن حساسیت مردم نسبت به واقعیات اجتماعی،نقش بسزایی دارند.مطالب و نوشته هایی كه چاپ و انتشار می یابد و برای مطالعه در دسترس عموم مردم قرار می گیرد ، اعم از كتاب ، مجله ، ماهنامه ، فصلنامه ، روزنامه و .....  را مطبوعات می نامند. اما در عرف عام ، مطبوعات بیشتر به روزنامه ها و مجله هایی اطلاق می شود كه اخبار روز و جدید در آن به چاپ رسیده باشد.
از سنگ نبشته ها و جنگ نامه های سلاطین هخامنشی ، ساسانی و سلسله های پادشاهان قدیم كه پیروزیها و وقایع مهم را بر آنها حك می كردند كه بگذریم ، در آغاز سده یپنجم هجری و به روزگار سلطان محمود غزنوی در غزنین،روزنامه ای به نام روزنامه « ایام » و یا برخی از جراید به همین نام در عراق و شام و به روزگار نظامی گنجوی و پیش از او در شهر گنجه و جاهای دیگر جریدهیادبی وجود داشته است.


هفته نجوم

دیپروتد روز نجوم هر ساله در بسیاری از کشورهای جهان برگزار می شود
سال 1354. زمانی که " دوگ برگر " رئیس انجمن نجوم کالیفرنیای شمالی تصمیم گرفت که در آن سال برای علاقمند کردن مردم به نجوم، در رصدخانه ها را به روی مردم بگشاید.... و از آن سال به بعد این کار هر ساله صورت گرفت تا روز و هفته نجوم به این شکل به ما به ارث برسد! بنا به تصمیم گیری همبستگییه نجوم، روز نجوم هر ساله معمولا یکی از روزهای نیمه اول اردیبهشت( اواسط آوریل تا اواسط می ) و اولین شنبه ای که نزدیک به تربیع اول ماه باشد، انتخاب می شود.
هفته نجوم یک روز نمادین است و برای معرفی کردن نجوم به مردم با اشکال مختلف در نظر گرفته شده است. دلیل انتخاب این تاریخ ها برای روز و هفته نجوم در موعد مقرر، توسط همبستگییه نجوم اعلام می شود ولی آنچه مسلم است انتخاب تاریخ روز و هفته نجوم در سال 1388 به علت تقارن با سال جهانی نجوم و انتخاب این تاریخ برای سال 1391 به علت تقارن روز و هفته نجوم با گذر زهره از مقابل خورشید بوده است. به غیر از این مناسبت ها دلایل دیگری نیز در انتخاب تاریخ ها توسط همبستگییه نقش داشته است. برای مثال روز نجوم در سال 1388 و 1393 مصادف با " روز مادر " در آمریکا است. 


29 فروردین روز ارتش جمهوری اسلامی ایران


نامگذاری 29 فروردین به نام روز ارتش از نوآوریات امام خمینی(ره) بود. آن هم در شرایطی که ارتش جمهوری اسلامی با کارشکنی های مختلف داخلی و خارجی روبه رو بود.

پس از پیروزی انقلاب، در شرایطی که دشمنان کمین کرده انقلاب و به تبعیت از آنان دوستان نا آگاه، نغمه شوم و خطرناک انحلال ارتش را سرداده بودند و ارتش در حساسترین شرایط حیات خود قرار گرفته بود، امام خمینی (ره) به عنوان بزرگترین حامی ارتش پای در میدان نهاد و نقشه شوم دشمنان انقلاب را نقش بر آب نمود و طی پیامی، با قاطعیت هرچه تمامتر، ضرورت حفظ ارتش را اعلام و در جهت انسجام، یکپارچگی و وحدت ارتش، فرمان تاریخی و مهمی را صادر فرمودند و روز 29 فروردین را روز ارتش نامگذاری کردند.


25 فروردین روز بزرگداشت عطار نیشابوری

25 فروردین روز بزرگداشت عطار نیشابوری
فریدالدین عطار نیشابوری : فریدالدین ابوحامد محمد بن ابوبکر ابراهیم بن اسحق عطار کدکنی نیشابوری شاعر و عارف نام آور ایران در قرن ششم و آغاز قرن هفتم است . ولادتش به سال 537 در کدکن از توابع نیشابور اتفاق افتاده است . از ابتدای کار او اطلاعی در دست نیست جز آنکه نوشته اند پدر وی در شادیاخ نیشابور ، عطار عظیم القدری بود و بعد از وفات او فریدالدین کار پدر را دنبال کرد و دکان عطاری (دارو فروشی) آراسته داشت .مسلما عطار در آغاز حیات و گویا تا مدتی از دوره ی تحقیق در مقامات عرفانی ، شغل دارو فروشی خود را که لازمه ی آن داشتن اطلاعاتی از طب نیز بوده حفظ کرده و در داروخانه سرگرم طبابت بوده است .  بنابراین افسانه ی معروفی که درباره ی انقلاب حال عطار موجود است ساختگی به نظر می آید . درباره ی این حادثه جامی چنین آورده است : «گویند سبب توبه وی آن بود که روزی در دکان عطاری مشغول معامله بود ، درویشی آنجا رسید و چندبار- شیءالله – گفت . وی به درویش نپرداخت . درویش گفت ای خواجه تو چگونه خواهی مرد؟ عطار گفت چنانکه تو خواهی مرد! درویش گفت تو همچون من می توانی مرد؟ عطار گفت : بلی! درویش کاسه ی چوبین داشت ، زیر سرنهاد و گفت الله و جان بداد . عطار را حال متغیر شد ، دکان بر هم زد و به این طریق در آمد . »عرفا درباره مشایخ متقدم از اینگونه اقوال بسیار دارند . مسلماً انقلاب حال عطار در همان اوان که از راه پزشکی و داروفروشی به خدمت خلق سرگرم بود ، دست داد و او که سرمایه ی کثیری از ادب و شعر اندوخته بود ، اندیشه های عرفان خود را به نظم روان دل انگیز در می آورد و همچنان به کار خود ادامه می داد و این حالت بسیاری از مشایخ بود که وصول به مقامات و مدارج معنوی آنان را از تعهد مشاغل دنیوی و کسب معاش باز نمی داشت .